mensen in uniform

‘Mensen in uniform’ schetst in zes scènes een levendig beeld van de eerste oorlogsmaanden in Wevelgem.

 

De eerste scène vertelt over de toenemende oorlogsangst na het nieuws van de moord op de Oostenrijkse kroonprins (28 juni), de laatste scène speelt zich af op kerstavond 1914, als de Duitsers Weihnachten vieren in de Sint-Hilariuskerk.

 

De historische achtergrond is waarheidsgetrouw en geeft een beeld van het dagelijks leven tijdens de eerste oorlogsmaanden. Heel veel plaatselijke feiten, anekdotes en gebeurtenissen zijn historisch te situeren. Ze zijn gebaseerd op het nog ongepubliceerde oorlogsdagboek van Felix Vervenne (1864-1952), die tijdens WOI directeur was van de gemeenteschool.

 

‘Mensen in uniform’ vertelt het wedervaren van de fictieve familie van Alfons Demeyere, zijn vrouw Marie (tevens pastoorsmeid) en hun zoon Jozef en dochter Magdalena.

Deze eenvoudige vlasserfamilie krijgt erg te lijden onder de oorlogswaanzin: zoon Jozef wordt gemobiliseerd, deserteert en duikt onder. Dochter Magdalena wordt getroffen door een inslaande bom en is het eerste burgerslachtoffer in Wevelgem.

 

Pastoor Van Lerberghe, de Duitse soldaat-stationsoverste Hans Hirsch, Ortskommandant Von Jagemann, schepen Bevernage en gemeentesecretaris Debrabandere zijn ‘historische’ personages.

 

Naast de vier gezinsleden Demeyere zijn er nog enkele terugkerende personages: Leonie en Agnes (vriendinnen van Magdalena), Denise (moeder van Leonie, vriendin van Marie), Georgette (vriendin van Marie en Denise), de Duitse soldaat Dietrich.

 

Elke scène is opgebouwd rond een reële lokale gebeurtenis en doorspekt met waargebeurde feiten en faits-divers.

 

De setting is die van eenvoudige mensen: vrij volks en nogal recht voor de raap. De mannen zijn eerder nors en in zichzelf gekeerd, de vrouwen vrank en rechtuit. De drie meisjes zijn speels en niet op hun tong gevallen…

 

Scène 1 en scène 6 spelen zich af in de pastorie en in de sacristie. Er zitten knipoogjes in naar een ongepubliceerde toneeltekst van Henri Minne.

 

In de laatste scène (kerstmis!) ‘vervrouwelijkt’ de oorlog ...

 

Uiteraard biedt elke scène eenheid van tijd, plaats en handeling. Ook al ziet het publiek de scènes niet in de juiste chronologische volgorde: de onderlinge verhaalelementen zullen zich stelselmatig en logisch presenteren.

 

 

Een historische roman schrijven is heel veel fantaseren en heel veel liegen, maar altijd met kennis van zaken (Willy Spillebeen)

 

 

© Theaterlokaal Wevelgem

foute of defecte link gezien ?

opmerkingen over de inhoud ?

stuur een mailje naar webmaster@theaterlokaal.be